W praktyce wielu lekarzy i podmiotów leczniczych utożsamia przyznanie pacjentowi świadczenia kompensacyjnego z formalnym stwierdzeniem błędu medycznego. Takie założenie jest jednak nieprecyzyjne.
Postępowanie w sprawie świadczenia kompensacyjnego ma charakter administracyjny i służy ustaleniu, czy doszło do tzw. zdarzenia medycznego w rozumieniu ustawy. Nie jest to postępowanie cywilne ani karne i nie zmierza do ustalenia winy lekarza.
Czym różni się zdarzenie medyczne od błędu medycznego
W postępowaniu kompensacyjnym Rzecznik Praw Pacjenta bada, czy w procesie udzielania świadczeń zdrowotnych doszło do zdarzenia skutkującego określonym uszczerbkiem na zdrowiu pacjenta.
Nie jest to tożsame z ustaleniem, że lekarz dopuścił się zawinionego naruszenia zasad wykonywania zawodu. Odpowiedzialność cywilna czy zawodowa wymaga odrębnej oceny i prowadzone jest w innych trybach.
Czy decyzja Rzecznika może mieć znaczenie w procesie cywilnym
Choć decyzja o przyznaniu świadczenia kompensacyjnego nie przesądza automatycznie o błędzie medycznym, może zostać powołana przez pacjenta w późniejszym postępowaniu sądowym.
Sąd cywilny dokonuje własnej oceny, jednak ustalenia dokonane w toku postępowania administracyjnego mogą stanowić element argumentacji procesowej.
Co oznacza przyjęcie świadczenia przez pacjenta
W przypadku przyjęcia świadczenia kompensacyjnego pacjent zrzeka się dalszych roszczeń w zakresie objętym wnioskiem. Ogranicza to możliwość dochodzenia odszkodowania na drodze cywilnej w tym samym zakresie.
Nie oznacza to jednak, że decyzja pozostaje bez znaczenia z punktu widzenia reputacyjnego czy organizacyjnego.
Podsumowanie
Przyznanie świadczenia kompensacyjnego nie jest równoznaczne z formalnym stwierdzeniem błędu medycznego ani z przypisaniem winy lekarzowi. Jest to odrębny mechanizm administracyjny, którego skutki należy analizować w szerszym kontekście odpowiedzialności cywilnej, zawodowej oraz wizerunkowej.